کارگران ، زحمتکشان ، مردم شريف و آزاده

نظام سرمايه داري، نطام بی حقوقی ، استثمار، تبعيض و نابرابری است . بورژوازی با قدرت پليس و عدم اتحاد و تشکل ما، هر روز به بهانه ای به سفره ميليونها انسان شريف حمله می برد و هر اعتراضی را در دم خفه و فعالين و دلسوزان طبقه کارگر را به بند می کشد که اين امر نه از قدرت واقعی او بلکه از ترس اتحاد و همبستگی طبقاتی ميليونها انسان برابری طلب و آزديخواه است که هر روزه به اين شرايط معترض و خواهان زندگی به دور از رنج و فقر ، به دور از زندان و شکنجه، استثمار، تبعيض، خواستار دنيائی که شايسته يک زندگی انسانی باشد هستند. دنيائی فارغ از بند گی و دنيائی پر از رفا ه، آسايش و امنيت که شادی کودکانمان را نويد دهد و سايه فقر، استثمار و نابرابری را از ميان بردارد.

کارگران؛ جرم ما دفاع از حقانيت، کرامت و حرمت انسانی بوده و هست و اين حق شايسته را ارج می نهيم چرا که معتقديم ما شايسته ی انيم که از سودی که حاصل دسترنج ماست خود بايد بی نسيب نباشيم و دنيايی را بنا نهيم که شايسته ی يک زندگی انسانی باشد.

دوستان ، هم زنجيران ،

من از تمامی شما عزيزان که به حمايت از فراخوان اعتصاب غذا پيوسته و اين روز و اين حرکت نمادين را ارج نهادي، بی شائبه سپا سگزار م. مطمئن هستم که دلسوزان طبقه کارگر در ايران با توجه به شرايط موجود و با ارزيابی موقعيت فعلی و توان مندی خود، به چنين حرکتی اقدام کرده که جای تقدير و تشکر را داشته و اميد وارم که با اتحاد و آگاهی طبقاتی صفوفی محکمتر و توانمند تر را با ايجاد تشکلهای کارگری مستقل بنا نهيم و آن گاه با توان بيشتر و گامهای محکم تر جهت دست يابی به خواستهايمان قدم برداريم .


محمود صالحی
زندان مرکزی سنندج 26/04/86

توجه: مطلب زیر قسمتی از دستنوشته های رفیق مهدی در زندان می باشد.رفیق مهدی این مطالب را قبل از اعدام در سال 1360در فضای تاریک سلول انفرادی به نگارش در اورده و در بالش خود مخفی نموده است.این دستنوشته می تواند کمکی باشد تا به چگونگی مقابله با حضور لیبرالیسم در تشکیلات کمونیستی پی ببریم.به منظور جلوگیری از ایجاد مشکل برای خانواده رفیق شهید مهدی از اوردن نام خانوادگی و تصویر او خودداری می کنیم.. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
ادامه مطلب

اين انسان است که مذهب را می آفريند و مذهب نيست که انسان را می آفريند. و در واقع مذهب خود آگاهی و عاطفه انسانی است که يا هنوز خود را نيافته و يا آنکه تاکنون خود را دوباره گم کرده است. البته انسان، موجودی انتزاعی نيست که خارج از جهان لميده باشد. بلکه انسان در رابطه با جهان بشر، حکومت و جامعه است. اين حکومت و اين جامعه است که مذهب (يعنی) جهان آگاهی وارونه را می سازد. زيرا که جهان وارونه است و مذهب، تئوری عمومی اين جهانست، خلاصه ای از دائره المعارف آنست، شکل عامه پسند منطق آنست، جوهر شرف معنوی آنست، شور و حرارت آنست، تائيد اخلاقی آنست، مکمل تشريفاتی آنست، بنيان کلی تسلی و توجيه آنست. مذهب تحقق افسانه ای ذات انسانی است زيرا سرشت بشری دارای واقعيت حقيقی نيست. بنابراين مبارزه عليه مذهب، مبارزه مستقيم عليه آن جهانی است که عطر معنوی آن، مذهب می باشد. فقر مذهب ضمن آنکه بيان فقر واقعی است، در عين حال اعتراض عليه فقر واقعی نيز می باشد. مذهب آه و فغان مخلوق در تنگنا افناده است، احساس به يک جهان بی احساس است، همانطور که روح يک کيفيت بی روح است. مذهب ترياک مردم است.

ادامه مطلب

سنديكاهاي كارگري به مثابه پايه ترين و فراگير ترين تشكل مستقل كارگري محصول تضاد دائم ميان منافع كارگران و سرمايهدارات و برآمده از مبارزه دائمي كارگران و زحمتكشان براي بهبود شرايط دشواري كار وزندگي است .
ادامه مطلب

موج جدیدی از مخالفتها و جنبشهای توده ای ضد رژیم که در ماه های اخیر جامعه ما را در نوردیده است، تمامی مرتجعین و نمایندگان طبقه استثمارگر حاکم را به تلاشی مضاعف برای حفظ نظام ضد خلقی کنونی واداشته است
ادامه مطلب

مقاله ای از دکتر فريبرز رئيس دانا

مقدمه: بي‌ترديد سوسياليسم در گيرودار بحران به‌سر مي‌برد، بسي بزرگ‌تر از هر زمان ديگر، پس از 1917. نيمه دوم سال 1987 شاهد فروپاشي غم‌انگيز بيشتر دولت‌هاي حزب كمونيست در اروپاي شرقي بود. سقوط آنان نتيجه خيزش توده‌اي بود كه نه تنها حمايت اكثريت طبقه كارگر، بلكه پشتيباني لايه بزرگي از خود طبقه حاكم را نيز با خود داشت. اين خيزش‌ها، انقلاب‌هاي مردمي بودند كه برعليه رژيم‌هاي نامردمي صورت مي‌گرفتند. رويدادهاي فزاينده جنايت‌ها و انحطاط‌ها در تاريخ سوسياليسم موجود، شكست اقتصادي آن و شكافي كه بين سوسياليسم و دموكراسي باز شد ترديدهايي را در ذهن‌هاي بسياري از طرفداران سابق سوسياليسم نسبت به اينكه آيا اساساً سوسياليسم مي‌تواند عملي بشود، پديدار ساخت. درواقع ما مي‌بايد انتظار مي‌داشتيم كه زماني بسياري از مردم، دركشورهاي مورد نظر، هدف‌هاي مناسبي براي كساني بوده باشند كه در جستجوي بازگشت به سرمايه‌داري، ازجمله دربخشي از سياست خارجي بودند.
ادامه مطلب

طی چند روز اخير شاهد بازداشت تعداد زيادی از دانشجويان به بهانه های مختلفی چون اعتراض به ادامه ی بازداشت دانشجويان پلی تکنيکی بوده ايم. اين در حالی است که دوستان و رفقای پلی تکنيکی ما نزديک به دو ماه است که در زندان به سر می برند. احضار گسترده ی دانشجويان به کميته های انضباطي، تعليق تحصيلی تعداد زيادی از دانشجويان، توقيف نشريات دانشجويي، تعطيلی نهادهای دانشجويی (کانون های فرهنگي، انجمن های اسلامی و شوراهای صنفی) کنترل پوشش دختران دانشجو، مانور سياسی و قدم به قدم طرح انقلاب فرهنگی دوم، ستاره دار کردن دانشجويان برای ممانعت از ادامه ی تحصيل، بازنشسته(اخراج) اساتيد دانشگاه و طرح سهميه بندی جنسيتی برای تضييع حقوق دختران دانشجو از جمله اقدامات سرکوبگرانه ی حکومت اسلامی در قبال جنبش دانشجويی در ماه های اخير بوده است.
برخوردهای جديد نشانه ی عزم جدی حاکميت برای گسترش دامنه ی سرکوب اجتماعی است. اعمال محدوديت شديد برای پوشش زنان تحت عنوان طرح امنيت اجتماعي، صدور احکام سنگين برای فعالين جنبش زنان و اعمال محدوديت برای NGO های فعال در زمينه ی حقوق زنان تنها گوشه ای از برخوردهای حاکميت با جنبش زنان است. در حالی که کارگران از بديهی ترين حق خود يعنی حق ايجاد تشکل مستقل محروم شده اند، حداقل دستمزد برای سال 86 به مراتب پائين تر از خط فقر تعيين شده و قراردادهای موقت و اخراج گسترده ی کارگران فشار شديدی به آن ها وارد کرده است، فعالين جنبش کارگری تنها به دليل برگزاری مستقل روز جهانی کارگر به زندان می افتند. همچنين طی ماه های اخير شاهد برخورد با فعالين اجتماعی هستيم که برای حقوق بديهی و اوليه ای چون حق خودگردانی و استفاده از زبان محلی در مدارس و ادارات در کردستان، آذربايجان و خوزستان مبارزه می کنند بوده ايم. هنوز هم مجازات غير انسانی سنگسار و اعدام اجرا می شود و حکومت اسلامی با صدور حکم اعدام - برای کسانی که اراذل و اوباش می خواند- قصد اشاعه ی جو رعب و وحشت در جامعه را دارد. همه ی اين ها در شرايطی رخ می دهند که حکومت اسلامی با بحران های گسترده ی داخلی و خارجی مواجه است. احتمال گسترش تحريم های اقتصادي، طرح سهميه بندی بنزين و نرخ بالای تورم تنها گوشه ای از اين بحران هاست.
در چنين شرايطی شيوه ی برخورد با مساله ی گسترش دامنه ی سرکوب اجتماعی از اهميت ويژه ای برخوردار است. ما حاکمان را به دورانديشی دعوت نمی کنيم چرا که به حکم ضرورت های تاريخی و اراده ی تمام مردم آزاديخواه مدت هاست که دوره ی چنين انتقادات يا پند و اندرزهای مشفقانه ای گذشته است. همچنين صريحا نسبت به تلاش باندها و جناح های درونی حکومت اسلامی برای استفاده از پيشروی جسورانه ی جنبش دانشجويی به عنوان سوخت عروج مجددشان هشدار می دهيم. دوستان و رفقای دانشجو را به جای برخوردهای سطحي، احساسی و شعارگونه با گسترش سرکوب به تشکل يابي، اتحاد عمل، برنامه ريزی برای گسترش پايگاه اجتماعی و تلاش برای اتحاد با ساير جنبش های اجتماعی فرا می خوانيم.
ما برگزاری تجمع، تحصن، تظاهرات و اعتصاب را حق بديهی هر انسانی می دانيم، لذا ضمن انتشار ليستی از دانشجويان خواستار آزادی بی قيد و شرط همه ی آن ها هستيم.
زنده باد آزادی و برابری
جمعی از دانشجويان و فعالين چپ:
چپ کارگری دانشگاه های تهران
دانشجويان سوسياليست پلی تکنيک
نشريه ی ميليتانت
هيئت تحريريه سلام دموکرات

ليست دانشجويان زندانی:
1- مرتضی اصلاحچی 2- عبدالله مومنى 3- بهاره هدايت 4- علی وفقی
5- حنيف يزدانی 6- مهدی عربشاهی 7- محمد هاشمی 8- علی نيکونسبتی
9- عباس حکيم زاده 10- کيوان انصاری 11- علی صابری 12- پويان محموديان
13- احسان منصوری 14- احمد قصابان 15- مجيد توکلی 16- مجيد شيخ پور
17- مقداد خليل پور 18- بهرام فياضى 19- مجتبی بيات 20- مسعود حبيبی
21- آرش خاندل 22- اشکان غيا ثوند 23- سعيد حسين نيا 24- اميرحسين مهرزاد
25- حبيب حاج حيدری 26- امير يعقوب علی

دستگیری آقای منصور اسالو را محکوم نموده و خواستار آزادی فوری ایشان هستیم



در ساعت حدود ٣۰/۱۹ مورخه ۱۹/۴/۱٣٨۶ آقای منصور اسالو پس از انجام کارهای سندیکایی و بعد از گفتگو با چندین تن از رانندگان با اتوبوس شرکت واحد به طرف منزل عازم می شود. در نزدیکی منزلش یک دستگاه خودروی پژو تیره رنگ در محل تقاطع خیابان گلبرگ غربی و مسیل باختر جلوی اتوبوس پیچیده و راه را مسدود می نماید. سرنشینان خودرو که حدود چهار، پنج تن بوده از خودرو پیاده شده و یک نفر از آنها با سرعت از درب راننده روی رکاب اتوبوس پریده و ضمن گرفتن دست آقای منصور اسالو که در کنار راننده قرار داشت ضرباتی به وی وارد و او را با خشونت از اتوبوس به بیرون می کشد. منصور اسالو با فریاد اعتراض نموده و ضمن اعلام نام خود از مردم کمک می خواهد. دستگیر کنندگان که با قدرت رفتار می کردند و با توسل به دروغگوئی می گویند ایشان دزد است و ما ماموریم و بلافاصله در مقابل چشم مسافران و مردم حیرت زده حاضر در صحنه ایشان را در اتومبیل پژو کشانده و با سرعت محل را ترک و وی رابه مکان نامعلومی می برند. بلافاصله پس از دستگیری، پیگیری های گسترده ای درباره سرنوشت آقای منصور اسالو توسط وکلای ایشان آقایان دکتر مولائی و پرویز خورشید و همسر و مادر و اعضاء خانواده و دوستان و فعالان سندیکائی آغاز گردید که این پیگیری ها تا به حال نتیجه مثبتی نداشته است. بنا به اظهارات مقامات دادستانی استان تهران هیچگونه حکم جلب و بازداشتی علیه آقای منصور اسالو صادر نگردیده است و این خود وضعت را خطرناکتر می کند. و با توجه به رفتار غیرقانونی و ناشناس بودن عوامل دستگیر کننده و رویدادهای تلخ و هولناک گذشته از همه مسئولان کشوری و لشگری به ویژه مسئولان قضائی و شخص آبت الله شاهرودی درخواست می نماییم نسبت به سرنوشت و جان آقای منصور اسالو قبل از تکرار حوادث تلخ مشابه قبلی اقدامات شایسته را به عمل آورند.

سندیکای کارگران شرکت واحد به عنوان نهاد مستقل مدافع حقوق کارگری به این اقدام ناشایست اعتراض می نماید و آنرا شدیداً محکوم می کند و از همه مجامع کارگری داخلی و اتحادیه های کارگری در سطح جهان به ویژه اتحادیه های بین المللی ITF ,ITUC و دیگر نهادهای بین المللی همچون سازمان بین المللی کار و همه فعالان عرصه حقوق اجتماعی و حقوق بشری می خواهد تلاش خودرا نسبت به سرنوشت منصور اسالو و دیگر فعالان حقوق سندیکایی بیش از پیش افرایش دهند.



سندیکای کارگران شرکت واحد
اتوبوسرانی تهران و حومه

من براي عشق به خواندن نمي خوانم.

يا براي نماياندن صدايم

نمي خوانم مگر براي گفتن حرفهايم

كه گيتار راستگويم آنان را آهنگين مي كند.

قلب گيتار من از خاك است

و چون قمريان پرواز مي كند.




لطيف چون آب مقدس،

شجاعت و شهادت را تقديس مي كند.

اين ترانه من مي خواهد،

تا چون ويولتا پارا بگويد:

آري گيتار من يك كارگر است.

مي درخشد و بوي بهار را مي دهد.




گيتار من از آن قاتلان و آدمكشان نيست.

شيفته پول و مقام.

از آن مردمي است كه زحمت مي كشند

تا آينده بشكفد.

يك ترانه زماني معنا خواهد گرفت،

كه نيرومندانه ضربان كند.

و نواي انساني گردد كه حتي در لحظه مرگ آن را مي خواند.

و چه صادقانه ترانه خود را مي خواند.

من براي چاپلوسي نمي خوانم.

يا براي ترحم بيگانگان

من براي دوردست ترين نقاط كشورم مي خوانم؛

كه اگرچه باريك است ولي ژرفايش اش بي پايان.





بر زميني كه در آن آغاز مي كنيم،

بر زميني كه درآن به پايان مي رسيم،

ترانه هاي شجاعانه

بدل به ترانه هايي مي شوند كه هميشه تازه خواهند ماند.


ويكتور خارا

گلوله اي در دهان
گلوله اي در چشم
در تكه هاي يخ
در سرد خانه پزشك قانوني
در شعله ي منجمد خون مي تابد
شعله اي در دهان
شعله اي در چشم
در ميتينگ هفدهم بهمن
در انبوه هواداران و مردم
در ميان پلاكاردها و شعارها
در گردش تفنگداران جمهوري و گله هاي پاسدار واوباش
در قرق چماق وزنجير و نارنجک
در صداي شليك هاي ترس و
دشنام هاي جنون
..............
در ميان پلاكاردها
انقلاب
با پيشاني شكسته و خونچكان
مي خواند
با صداي درخشان جهان و
رودخانه ها
و رفيقان جهان
جهان كمونيست را
مي سرايند و
مي سرايند
با دسته گل هايي از خون
بر فراز ميتينگ تاريخ


سعيد سلطانپور

نغمه در نغمه ی خون غلغله زد، تندر شد
شد زمين رنگ دگر، رنگ زمان ديگر شد

چشم هر اختر پوينده که در خون مي گشت
برق خشمي زد و بر گرده ی شب خنجر شد

شب خودکامه که در بزم گزندش، گل خون
زير رگبار جنون، جوش زد و پرپر شد

بوسه بر زخم پدر زد لب خونين پسر
آتش سينه ی گل، داغ دل مادر شد

روی شبگیر گران ماشه ی خورشید چکید
کوهی از آتش و خون موج زد و سنگر شد

آنکه چون غنچه ورق در ورق خون مي بست
شعله زد در شفق خون، شرف خاور شد

آن دلاور که قفس با گل خون مي آراست
لب آتشزنه آمد، سخن اش آذر شد

آتش سينه ی سوزان نوآراستگان
تاول تجربه آورد، تب باور شد

وه که آن دلبر دلباخته، آن فتنه ی سرخ
رهروان را ره شبگير زد و رهبر شد

شاخه ی عشق که در باغ زمستان مي سوخت
آتش قهقهه در گل زد و بارآور شد

عاقبت آتش هنگامه به ميدان افکند
آنهمه خرمن خونشعله که خاکستر شد

سعید سلطانپور